بهداشت و بیماری‌های عفونی دام

بهداشت و بیماری‌های عفونی دام

بررسی هیستوپاتولوژیک و درمان ضایعات پوستی و مخاطی در سگ‌ها و گربه‌های ارجاع‌شده به بیمارستان تخصصی دامپزشکی دانشگاه ارومیه در ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
آلاله رخشان‌پور 1
سید جعفر حسنی 2
علی‌اصغر تهرانی 3
محمدامین بخشان 4
مهدی بهفر 5
1 گروه طب داخلی و آسیب‌شناسی بالینی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 گروه علوم پایه پزشکی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران. پژوهشکده پزشکی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
4 گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
5 گروه جراحی و تصویربرداری تشخیصی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
10.22034/jahid.2026.2092339.1074
چکیده
خلاصه
زمینه و هدف: اختلالات پوستی و مخاطی از جمله نگرانی‌های عمده صاحبان حیوانات خانگی به شمار می‌روند، به‌ویژه با توجه به تأثیرات منفی این اختلالات بر کیفیت زندگی این حیوانات. این مطالعه توصیفی-مشاهده‌ای، فراوانی و ویژگی‌های کلینیکوپاتولوژیک ضایعات پوستی و مخاطی را در بیماران سگ و گربه پذیرش‌شده در بیمارستان دامپزشکی دانشگاه ارومیه (ایران)، به همراه ارزیابی‌های تشخیصی، مداخلات درمانی و پیش‌آگهی آن‌ها مورد بررسی قرار داد.
مواد و روش‌ها: در مجموع، بیش از ۶۴۰ سگ و گربه مورد معاینه قرار گرفتند که از این میان، در ۸۳ مورد ضایعات پوستی و مخاطی تشخیص داده شد. این ضایعات بر اساس عامل ایجادکننده طبقه‌بندی شدند.
یافته‌ها و نتیجه‌گیری: زخم‌های تروماتیک با فراوانی 67/68 درصد، شایع‌ترین ضایعات بودند و پس از آن به‌ترتیب ضایعات اکتوپارازیتی (64/9 درصد)، قارچی (64/9 درصد)، باکتریایی (82/4 درصد)، ایمنی‌واسطه و التهابی استریل (82/4 درصد) و نئوپلاستیک (41/2 درصد) قرار داشتند. شایان ذکر است که در این مطالعه، نخستین مورد بولوس پمفیگوئید در گربه‌های ایران شناسایی شد. در میان نژادهای سگ، سگ‌های دورگه بیشترین میزان ابتلا را (11/31 درصد) نشان دادند و پس از آن سگ‌های عراقی (44/24 درصد) قرار گرفتند. به‌طور مشابه، در میان گربه‌ها، گربه‌های موکوتاه خانگی با 05/71 درصد بیشترین فراوانی را داشتند و پس از آن گربه‌های پرشین با 68/23 درصد قرار گرفتند. حیوانات نر (اعم از سگ و گربه) در مقایسه با ماده‌ها، فراوانی اندکی بالاتر (حدود ۶۵ درصد) را نشان دادند. همچنین، گربه‌های کمتر از سه سال دارای فراوانی بسیار بیشتری (۸۹ درصد) نسبت به گربه‌های مسن‌تر بودند، در حالی که در سگ‌های کمتر از یک سال، میزان فراوانی ۴۰ درصد گزارش شد. ضایعات پوستی و مخاطی، بسته به نوع آن‌ها، عمدتاً با داروهای ضدالتهابی، ضدقارچی، ضدانگلی و سایر داروها درمان شدند. در مورد سگ مبتلا به SCC لوزه، درمان اختصاصی انکولوژیک به دلیل عدم موافقت صاحب حیوان انجام نشد و تومور در ادامه پیشرفت کرد. نتایج این مطالعه بیانگر تنوع عوامل ایجادکننده اختلالات پوستی و مخاطی در حیوانات خانگی است. همچنین، این یافته‌ها اهمیت بررسی‌های هیستوپاتولوژیک را در دستیابی به تشخیص دقیق و انتخاب درمان مؤثر برجسته می‌سازد که در نهایت منجر به بهبود پیامدهای سلامت حیوانات خواهد شد.
کلیدواژه‌ها
مخاط
آسیب‌شناسی
حیوانات خانگی
پوست
درمان
موضوعات

عنوان مقاله English

Histopathological examination and treatment of skin-mucosal lesions in dogs and cats referred to the specialized Urmia University veterinary hospital in Iran

نویسندگان English

Alaleh Rakhshanpour 1
Sayyed Jafar Hasani 2
Ali-Asghar Tehrani 3
Mohammad Amin Bakhshan 4
Mehdi Behfar 5
1 1Department of Internal Medicine and Clinical Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran.
2 Department of Basic Medical Sciences, khoy University of Medical Sciences, khoy, Iran. Cellular and Molecular Medicine Research Institute, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran.
3 Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran.
4 Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran.
5 Department of Surgery and Diagnostic Imaging, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran.
چکیده English

Abstract
Background and Aim: Skin and mucosal disorders are major concerns for pet owners, especially considering their negative effects on the lives of these animals. This descriptive observational study investigated the frequency and clinicopathological attributes of dermatological and mucosal lesions among feline and canine patients admitted to Urmia University Veterinary Hospital in Iran, along with their diagnostic assessments, medical interventions, and prognoses.
Materials and Methods: Over 640 dogs and cats were examined, with 83 identified as having skin-mucosal lesions. These lesions were categorized based on the cause.
Results and Conclusion: Traumatic wounds were the most frequent (68.67%), followed by ectoparasitic lesions (9.64%), fungal (9.64%), bacterial (4.82%), immune-mediated and sterile inflammatory (4.82%), and neoplastic (2.41%). Notably, the study identified the first case of bullous pemphigoid in Iranian cats. Among dog breeds, mixed breeds were most affected (31.11%), followed by Iraqi dogs (24.44%).
Similarly, Domestic Shorthair cats represented the largest proportion of affected cats (71.05%), followed by Persian cats (23.68%). Male dogs and cats accounted for 64.44% and 65.79% of the affected animals in each species, respectively. Cats younger than 3 years accounted for approximately 89% of the affected cats, whereas dogs younger than 1 year represented 40% of the affected dogs.
Skin-mucosal lesions, identified based on their type, were often treated with anti-inflammatory, antifungal, anti-parasitic, and other drugs. In the dog with tonsillar SCC, definitive oncologic treatment was declined by the owner, and the tumor subsequently progressed. This study highlights the diverse causes of skin and mucosal disorders in pets. It emphasizes the importance of histopathological examination for accurate diagnosis and effective treatment, ultimately improving animal health outcomes.

کلیدواژه‌ها English

Mucosa
Pathology
Pets
Skin
Treatment
1.             Brömel C, Sykes JE. Epidemiology, diagnosis, and treatment of blastomycosis in dogs and cats. Clin. Tech. Small Anim. Pract.. 2005;20(4):233-9.
2.             Elliott J, Cripps P, Blackwood L, Berlato D, Murphy S, Grant I. Canine oral mucosal mast cell tumours. Vet. Comp. Oncol. 2016;14(1):101-11.
3.             Hillier A, Alcorn JR, Cole LK, Kowalski JJ. Pyoderma caused by Pseudomonas aeruginosa infection in dogs: 20 cases. Vet. Dermatol.. 2006;17(6):432-9.
4.             Hoffmann AR, Cadieu J, Kiupel M, Lim A, Bolin SR, Mansell J. Cutaneous toxoplasmosis in two dogs. J. Vet. Diagn. Invest. 2012;24(3):636-40.
5.             Tham HL, Olivry T, Linder KE, Bizikova P. Mucous membrane pemphigoid in dogs: a retrospective study of 16 new cases. Vet. Dermatol.. 2016;27(5):376-e94.
6.             Wiener DJ, Welle MM, Origgi FC. Cutaneous lesions associated with dual infection caused by canine distemper virus and orthopoxvirus in a domestic cat. Vet. Dermatol.. 2013;24(5):543-e130.
7.             Walton SF, Currie BJ. Problems in diagnosing scabies, a global disease in human and animal populations. Clin Microbiol Rev. 2007;20(2):268-79.
8.             Bajwa J. Cutaneous cytology and the dermatology patient. Can Vet J. 2017;58(6):625-7.
9.             Avci P, Sadasivam M, Gupta A, De Melo WC, Huang YY, Yin R, et al. Animal models of skin disease for drug discovery. Expert Opin Drug Discov. 2013;8(3):331-55.
10.          Rashtak S, Pittelkow MR. Skin involvement in systemic autoimmune diseases. Curr Dir Autoimmun. 2008;10:344-58.
11.          McGavin MD, Zachary JF. Pathologic basis of veterinary disease: Elsevier Health Sciences; 2006.
12.          Trotman TK, Phillips H, Fordyce H, King LG, Morris DO, Giger U. Treatment of severe adverse cutaneous drug reactions with human intravenous immunoglobulin in two dogs. J. Am. Anim. Hosp. Assoc. 2006 Jul 1;42(4):312-20.
13.          Genovese G, Di Zenzo G, Cozzani E, Berti E, Cugno M, Marzano AV. New insights into the pathogenesis of bullous pemphigoid: 2019 update. Front. Immunol. 2019;10:1506.
14.          Wozniak K, Jakubowska B, Kalinska-Bienias A, Hashimoto T, Ishii N, Kowalewski C. Diagnosis of autoimmune subepidermal bullous diseases with mucous membrane involvement based on laser-scanning confocal microscopy. Eur. J. Dermatol. 2020;30(5):516-23.
15.          Olivry T, Mueller RS. Critically appraised topic on adverse food reactions of companion animals (9): time to flare of cutaneous signs after a dietary challenge in dogs and cats with food allergies. BMC Vet Res. 2020;16(1):158.
16.          Roh J, Yee C, Lazarova Z, Hall R, Yancey K. The 120‐kDa soluble ectodomain of type XVII collagen is recognized by autoantibodies in patients with pemphigoid and linear IgA dermatosis. Br. J. Dermatol. 2000;143(1):104-11.
17.          Saadi A, Dalir‐Naghadeh B, Mohammadi R, Tehrani A. Successful treatment of a presumed autoimmune subepidermal bullous dermatosis in a horse. Vet. Rec. Case Rep. 2021;9(3):e138.
18.          Bernard P, Antonicelli F. Bullous pemphigoid: a review of its diagnosis, associations and treatment. Am. J. Clin. Dermatol. 2017;18:513-28.
19.          Zillikens D. Autoimmune bullous diseases.  Braun-Falco’s Dermatology: Springer; 2009. p. 641-68.
20.          Belluco S, Brisebard E, Watrelot D, Pillet E, Marchal T, Ponce F. Digital squamous cell carcinoma in dogs: epidemiological, histological, and imunohistochemical study. Vet. Pathol. 2013;50(6):1078-82.
21.          Esplin D, Wilson S, Hullinger G. Squamous cell carcinoma of the anal sac in five dogs. Vet. Pathol. 2003;40(3):332-4.
22.          Mas A, Blackwood L, Cripps P, Murphy S, De Vos J, Dervisis N, et al. Canine tonsillar squamous cell carcinoma–a multi‐centre retrospective review of 44 clinical cases. J. Small Anim. Pract. 2011;52(7):359-64.
23.          Palaniappan V, Karthikeyan K. Bowen's disease. Indian Dermatol. Online J. 2022;13(2):177-89.
24.          Josiah AJ, Twilley D, Pillai SK, Ray SS, Lall N. Pathogenesis of keratinocyte carcinomas and the therapeutic potential of medicinal plants and phytochemicals. Molecules. 2021;26(7):1979.
25.          Didona D, Paolino G, Bottoni U, Cantisani C. Non melanoma skin cancer pathogenesis overview. Biomedicines. 2018;6(1):6.
26.          Pogorzelska-Dyrbus J, Szepietowski JC. Adhesion molecules in non-melanoma skin cancers: a comprehensive review. in vivo. 2021;35(3):1327-36.
27.          MH G. Tumors of the skin and soft tissues. Tumors Domest. Anim. 2002:94-5.
28.          Iwata N, Ochiai K, Kadosawa T, Takiguchi M, Umemura T. Canine extracutaneous mast-cell tumours consisting of connective tissue mast cells. J Comp Pathol. 2000;123(4):306-10.
29.          Shiomitsu K, Bauer RW, Grasperge BJ, Suter SE, Waite KJ. Cutaneous epitheliotropic lymphoma with dual CD3 and c-kit expression in a dog. Vet Clin Pathol. 2012;41(4):594-8.
30.          Zaugg N, Nespeca G, Hauser B, Ackermann M, Favrot C. Detection of novel papillomaviruses in canine mucosal, cutaneous and in situ squamous cell carcinomas. Vet Dermatol. 2005;16(5):290-8.
31.          Grant J, North S. Evaluation of the factors contributing to long‐term survival in canine tonsillar squamous cell carcinoma. Aust. Vet. J. 2016;94(6):197-202.
32.          Mickelson MA, Regan D, Randall EK, Worley D, Seguin B. Canine tonsillar neoplasia and tonsillar metastasis from various primary neoplasms. Vet. Comp. Oncol. 2020;18(4):770-7.
33.          Murphy S, Hayes A, Adams V, Maglennon G, Neath P, Ladlow J, Brearley M. Role of carboplatin in multi‐modality treatment of canine tonsillar squamous cell carcinoma–a case series of five dogs. J. Small Anim. Pract. 2006;47(4):216-20.
34.          Barrientos LS, Crespi JA, It V, Peral Garcia P, Castellano MC, Giovambattista G. Prevalence of canine juvenile generalized demodicosis in the Buenos Aires region, Argentina. Jpn J Vet Dermatol, 2013;19(2):57–61.
35.          Beale K. Feline demodicosis: a consideration in the itchy or overgrooming cat. J. Feline Med. Surg. 2012;14(3):209-13.
36.          Bernstein JA, Frank LA, Kania SA. PCR amplification and DNA sequence identification of an unusual morphological form of Demodex cati in a cat. Vet Dermatol. 2014;25(5):487-e80.
37.          de Souza EW, Borba CdM, Pereira SA, Gremião IDF, Langohr IM, Oliveira MME, et al. Clinical features, fungal load, coinfections, histological skin changes, and itraconazole treatment response of cats with sporotrichosis caused by Sporothrix brasiliensis. Sci. Rep. 2018;8(1):9074.
38.          Viana PG, Figueiredo ABF, Gremião IDF, de Miranda LHM, da Silva Antonio IM, Boechat JS, et al. Successful Treatment of Canine Sporotrichosis with Terbinafine: Case Reports and Literature Review. Mycopathologia. 2018;183(2):471-8.
39.          Bassett RJ, Burton GG, Robson DC. Antibiotic responsive ulcerative dermatoses in German Shepherd Dogs with mucocutaneous pyoderma. Aust Vet J. 2004;82(8):485-9.
40.          Nocera FP, Ambrosio M, Fiorito F, Cortese L, De Martino L. On Gram-Positive- and Gram-Negative-Bacteria-Associated Canine and Feline Skin Infections: A 4-Year Retrospective Study of the University Veterinary Microbiology Diagnostic Laboratory of Naples, Italy. Animals (Basel). 2021;11(6).
41.          Mouiche MMM, Njingou BZN, Moffo F, Mpouam SE, Feussom JMK, Awah-Ndukum J. Veterinary pharmacovigilance in sub-Sahara Africa context: a pilot study of adverse reactions to veterinary medicine in Cameroon. BMC Vet. Res.  2019;15:1-8.
42.          Banovic F, Olivry T, Bazzle L, Tobias J, Atlee B, Zabel S, et al. Clinical and microscopic characteristics of canine toxic epidermal necrolysis. Vet. Pathol. 2015;52(2):321-30.
43.          Chang C-J, Chen C-B, Hung S-I, Ji C, Chung W-H. Pharmacogenetic testing for prevention of severe cutaneous adverse drug reactions. Front. Pharmacol.  2020;11:969.
44.          Chang H-C, Wang T-J, Lin M-H, Chen T-J. A review of the systemic treatment of Stevens–Johnson Syndrome and Toxic Epidermal Necrolysis. Biomedicines. 2022;10(9):2105.
45.          Jang D-i, Lee A-H, Shin H-Y, Song H-R, Park J-H, Kang T-B, et al. The role of tumor necrosis factor alpha (TNF-α) in autoimmune disease and current TNF-α inhibitors in therapeutics.  Int. J. Mol. Sci. 2021;22(5):2719.
46. Olivry T, Chan LS, Xu L, Chace P, Dunston SM, Fahey M, Marinkovich MP. Novel feline autoimmune blistering disease resembling bullous pemphigoid in humans: IgG autoantibodies target the NC16A ectodomain of type XVII collagen (BP180/BPAG2). Vet. Pathol. 1999 Jul;36(4):328-35.
47. Matricoti I, Maina E. The use of oral fluralaner for the treatment of feline generalised demodicosis: a case report. J Small Anim Pract. 2017 Aug;58(8):476-9.